Last Updated: 15 Dec 2018 05:44 AM

India Top Stories

 Lokmat

 Divya Marathi

  • दोन बहिणींचे एकाच मांडवात लग्न; फेर सुरू असताना अचानक दोन्ही नवरदेवांनी केली 'ही' डिमांड, उडाली खळबळ..

    हरियाणा- येथून एक विचित्र घटना समोर आली आहे. कुरूक्षेत्रमध्ये लग्नादरम्यान नवऱ्याने असे काही म्हटले की, दोन्ही पक्षांत मोठा वाद झाला. हा वाद थेट पोलिस ठाण्यापर्यंत गेला. त्यानंतर पोलिसांनी प्रकरण शांत केले.

    हे आहे प्रकरण
    कुरूक्षेत्रात राहणाऱ्या एका कुटुंबाने फतेहाबादमध्ये राहणाऱ्या नरेश आणि संदीपसोबत आपल्या मुलींचे लग्न जमवले. वऱ्हाड 4 वाजता गावात आले. वऱ्हाडी घरात आल्यावर रिबीन कापण्याची प्रथा सुरू झाली. त्या वेळी वरातीमधील काही मुलांना बाजूला जाऊन जेवण करण्याचे सांगितले, त्यावरून त्यांच्यात धक्काबुक्की सुरू झाली, त्यानंतर मध्यस्थी करून प्रकरण शांत करण्यात आले.

    - पण नंतर लग्नाचे फेरे सुरू होताच नवरदेवांनी बुलेट गाड्यांची डिमांड केली. त्यांना खूप समजावण्यात आले, पण त्यांनी ऐकले नाही. त्यावरून दोन्ही पक्षांत वाद झाला आणि या वादाचे रूपांतर हाणामारीत झाले. या हाणामारीत अनेक जण गंभीर जखमी झाले आहेत. त्यानंतर वऱ्हाडींमधील सर्व फरार झाले. पोलिसांनी मध्यस्थी करून प्रकरण शांत करण्याचा प्रयत्न केला. सध्या हे प्रकरण पंचायतीत आहे आणि दोन्ही पक्षांत बोलाचाली सुरू आहे.



    Download Dainik Bhaskar App to read Latest Hindi News Today
    two sister marrying together, then this happens

  • अल्पनयीन मुलीवर वाढदिवसाच्या दिवशी पार्टीच्या बहाण्याने केला बलात्कार...

    पटियाळा- येथून एक असे प्रकरण समोर आले आहे ज्यामुळे मैत्रिच्या नात्याला काळीमा फासला आहे. एका अल्पवयीन मुलीवर तिच्या मित्राने बलात्कार केल्याची घटना समोर आली आहे. मुलीच्या तक्रारीवरून पोलिसांनी आरोपींचा शोध सुरू केला आहे.

    काय आहे प्रकरण?
    घटना पटियाळाच्या जीरकपूरची आहे. पिडीत जीरकपूरच्या एका मॉलमध्ये काम करायची. तेथे तिची मैत्री जसप्रीत सिंह नावाच्या मुलासोबत झाली. काही दिवसांनंतर तिचा वाढदिवस आला तो आरोपीने साजरा केला. त्याने एका हॉटेलमध्ये वाढदिवस साजरा करण्यासाठी रूम बूक केली. ही रूम आरोपीच्या भावजिने केली होती. त्या दरम्यान त्याने आधी तिच्यावर बलात्कार केला आणि नंतर लग्नाचे वचन दिले.

    - पण आता त्याने लग्न करण्यास नकार दिला आहे. त्यानंतर हे प्रकरण पंचायतीत गेले पण तेथे तिला न्याय मिळाला नाही. नंतर मुलीने पोलिसांत तक्रार दाखल केली असून पोलिस आरोपींचा शोध घेत आहेत.



    Download Dainik Bhaskar App to read Latest Hindi News Today
    17 year old girl abused on her birthday by friend

  • दोन बहिनींचे एकाच मांडवात होत होते लग्न, फेर घेते वेळेस नवऱ्यांनी केले असे....

    हरियाणा- येथून एक विचित्र घटना समोर आली आहे. कुरूक्षेत्रमध्ये लग्ना दरम्याने नवऱ्याने असे काही म्हटले की, दोन्ही पक्षात इतका वाद झाला की हा वाद थेट पोलिस ठाण्यापर्यंत गेला. त्यानंतर पोलिसांनी प्रकरण शांत केले.

    हे आहे प्रकरण
    कुरूक्षेत्रात राहणाऱ्या एक कुटुंबाने फेतेहाबादमध्ये राहणाऱ्या नरेश आणि संदिपसोबत आपल्या मुलींचे लग्न जमवले. वरात 4 वाजता गावात आली. वरात घरात आल्यावर रिबीन कापण्याची प्रथा सुरू झाली. त्याळेली वरातीमधील काही मुलांना बाजूला जाऊन जेवण करण्याचे सांगितले त्यावरून त्यांच्यात धक्काबूक्की सूरू झाली, त्यानंतर मध्यस्थि करून प्रकरण शांत करण्यात आले.

    - पण नंतर लग्नाचे फेरे सूरू होताच नवऱ्यांनी बूलेट गाड्यांची डिमांड केली. त्यांना खुप समजवण्यात आले पण त्यांनी ऐकले नाही. त्यावरून दोन्ही पक्षात वाद झाला, आणि या वादाचे रूपांतर हाणामारीत झाले. या हाणामारीत अनेक लोक गंभीर जखमी झाले आहेत. त्यानंतर वरातीमधले सगळे फरार झाले. पोलिसांनी मध्यस्थि करून प्रकरण शांत करण्याचा प्रयत्न केला आहे. सध्या हे प्रकरण पंचायतीत आहे आणि दोन्ही पक्षात बोलाचाल सुरू आहे.



    Download Dainik Bhaskar App to read Latest Hindi News Today
    two sister marrying together, then this happens

  • राजस्थानात सस्पेंस संपला, गहलोत मुख्यमंत्री, तर सचिन पायलट होणार उपमुख्यमंत्री

    जयपूर - मुख्यमंत्रिपदावरून राजस्थानात दोन दिवसांपासून सुरू असलेला सस्पेन्स संपला आहे. अशोक गहलोत राजस्थानचे मुख्यमंत्री, तर सचिन पायलट उपमुख्यमंत्री होतील. वृत्तसंस्था एएनआयने सूत्रांच्या हवाल्याने ही माहिती दिली. औपचारिक घोषणा अद्याप बाकी आहे. यापूर्वी काँग्रेस अध्यक्ष राहुल गांधींनी अशोक गहलोत आणि सचिन पायलट यांच्यासोबत दोन तासांपेक्षा जास्त बैठक घेतली. बैठकीनंतर राहुल यांनी पायलट-गहलोत यांचा फोटो ट्विटरवर शेअर करत लिहिले- राजस्थानात एकजुटीचा रंग. तथापि, यापूर्वी गुरुवारी राहुल यांनी ज्योतिरादित्य सिंधिया आणि कमलनाथ यांच्यासह फोटो शेअर केला होता.

    अशोक गहलोत- सर्वात मोठी ताकद
    - दोन वेळा मुख्यमंत्री, गांधी कुटुंबाच्या तीन पिढ्या म्हणजेच इंदिरा, राजीव आणि राहुल यांच्यासोबत काम केले.
    - गहलोत दोन वेळा राज्याचे मुख्यमंत्री राहिलेले आहेत. 1998 ते 2003 आणि 2008 ते 2013 दरम्यान.
    - 4 वेळा खासदार आणि दोन वेळा केंद्रीय मंत्री. दोन वेळा काँग्रेसचे प्रदेशाध्यक्ष राहिलेले आहेत.
    - गहलोत यांनी गुजरात, कर्नाटक निवडणुकीत काँग्रेसला नवे रूप दिले. निवडणुकीच्या रणनीतीवर काम केले.
    - एकुणात अनुभवी चेहरा म्हणून पक्षात सर्वात पुढे आहेत.

    सचिन पायलट का..
    - तरुण नेते म्हणून ओळख. चांगले वक्ते आहेत.
    - विपरीत परिस्थितीमध्येही प्रत्येक कार्यकर्त्यांला भेटून पक्षाला बळकटी दिली. सातत्याने संपर्कात राहिले.
    - जेव्हापासून गादी सांभाळली आहे, तेव्हापासून पोटनिवडणुकीत काँग्रेसचा विजयच झाला होता.



    Download Dainik Bhaskar App to read Latest Hindi News Today
    ashok gehlot is new cm in rajasthan Breaking News and Updates

  • अल्पनयीन मुलीचवर वाढदिवसाच्या दिवशी पार्टीच्या बहानाण्याने केला बलात्कार...

    पटियाळा- येथून एक असे प्रकरण समोर आले आहे ज्यामुळे मैत्रिच्या नात्याला काळीमा फासला आहे. एका अल्पवयीन मुलीवर तिच्या मित्राने बलात्कार केल्याची घटना समोर आली आहे. मुलीच्या तक्रारीवरून पोलिसांनी आरोपींचा शोध सुरू केला आहे.

    काय आहे प्रकरण?
    घटना पटियाळाच्या जीरकपूरची आहे. पिडीत जीरकपूरच्या एका मॉलमध्ये काम करायची. तेथे तिची मैत्री जसप्रीत सिंह नावाच्या मुलासोबत झाली. काही दिवसांनंतर तिचा वाढदिवस आला तो आरोपीने साजरा केला. त्याने एका हॉटेलमध्ये वाढदिवस साजरा करण्यासाठी रूम बूक केली. ही रूम आरोपीच्या भावजिने केली होती. त्या दरम्यान त्याने आधी तिच्यावर बलात्कार केला आणि नंतर लग्नाचे वचन दिले.

    - पण आता त्याने लग्न करण्यास नकार दिला आहे. त्यानंतर हे प्रकरण पंचायतीत गेले पण तेथे तिला न्याय मिळाला नाही. नंतर मुलीने पोलिसांत तक्रार दाखल केली असून पोलिस आरोपींचा शोध घेत आहेत.



    Download Dainik Bhaskar App to read Latest Hindi News Today
    17 year old girl abused on her birthday by friend

 Maharashtra Times

 Prahar

 deshdoot

 navshakti

 tarunbharat

  • आणखी एक पाऊल स्वच्छतेकडे

    ‘रोगट आणि कुपोषित देश कधीच सर्वांगीण प्रगती साध्य करू शकत नाहीत,’ हे विधान तंतोतंत सत्य आहे.  स्वच्छतेच्या योग्य सवयीवरच वैयक्तिक आरोग्य अवलंबून असते. वैयक्तिक आरोग्यावर देशाचे आरोग्य अवलंबून राहते. परिणामी आरोग्यदायी देशच प्रगतीसिद्ध होत असल्याने देशाच्या विकासात स्वच्छता निर्णायक ठरते. सांडपाणी, मलमूत्रांची अयोग्य पद्धतीने विल्हेवाट वास्तविक हे घटक पर्यावरणीय व वैयक्तिक अस्वच्छतेस कारणीभूत ठरणारे आहेत. भारत याला अपवाद नाही. गेली 70 हून अधिक वर्षे मानवी जगण्याच्या गुणवत्तावाढीसाठी शहरी आणि ग्रामीण आरोग्याच्या प्रश्नावर आपण  अहोरात्र झगडत आहोत. एक-एक पाऊल स्वच्छतेच्या दिशेने पडत आहे. ‘स्वच्छ भारत अभियाना’ला आणखी गती, ऊर्जा देणारी घटना तामिळनाडू राज्यातील अंबुर या गावात घडली, याची दखल घ्यावीच लागेल. ज्या सात वर्षाच्या चिमुरडीने स्वच्छतेसाठी हे पाऊल उचलले, त्याबाबत तिचे कौतुक करावे तितके कमीच आहे. निवडणूक निकालाच्या रणधुमाळीत आणि राजकीय पंडितांच्या विश्लेषणाच्या कोलाहलात तिचा आवाज सर्वदूर पोहोचला की नाही, याची कल्पना नाही. पण तो पोहोचणे गरजेचे आहे, असे आम्हास वाटते. केंद्रातील भाजप राजवटीच्या कारभाराचा ताळेबंद समजावून सांगणारा पाच राज्याचा निवडणूक निकाल मंगळवारी लागला. त्यापाठोपाठ सत्तासंपादनाचा अंक सुरू झाला. मुख्यमंत्री पदासाठीच्या सत्तासंघर्षाचे सत्तानाटय़ राजधानीत सुरू असताना इकडे देशाच्या एका कोपऱयात आपल्या मूलभूत समस्येकडे ही मुलगी लक्ष वेधत होती. हनीफा जारा असे या मुलगीचे नाव. सात वर्षाची  हनीफा  दुसरीत शिकते.  उघडय़ावर शौचास जायला तिला लाज वाटत असे. त्यासाठी शौचालय बांधण्याचा हट्ट तिने वडिलांकडे धरला. पण नोकरी गेल्यामुळे आर्थिक परिस्थिती बिकट असल्याच्या कारणाने वडिलांनी ही बाब टाळली होती.  वर्गात पहिला नंबर मिळव मग शौचालय बांधतो, असे वचन तिच्या वडिलांनी तिला दिले होते. हनीफाने वर्गात पहिला नंबर काढला. दिलेल्या वचनाची तिने वडिलांना आठवण करुन दिली. आर्थिक असमर्थता दाखवत बापाने मुलीला पुन्हा नकार दिला. तिने वडिलांशी अबोला धरला. अखेर बाप ऐकत नाही पाहिल्यावर  वडिलांच्या विरोधात तक्रार देण्यासाठी तिने थेट पोलीस स्टेशन गाठले.  वर्गात नंबर येऊनही दिलेला शब्द वडिल पूर्ण करत नसल्याने फसवणूक झाली असून, याप्रकरणी वडिलांना अटक करा, अशी तक्रार तिने पोलिसात दिली. सात वर्षाच्या या चिमुरडीचा आविर्भाव पाहून पोलीसही चक्रावले. आपल्या शैक्षणिक गुणवत्तेचा पुरावा म्हणून हनीफाने सोबत आणलेली 20 पदके आणि प्रमाणपत्र पोलिसांच्या टेबलावर मांडली. तिची व्यथा ऐकल्यानंतर महिला पोलीस उपनिरीक्षकांनी नगरपालिकेच्या सॅनिटरी अधिकाऱयाला दूरध्वनी लावून या कुटुंबीयाला मदत करण्यास सांगितले. दरम्यान आपल्याला पोलीस स्टेशनमधून बोलावण्यात आले आहे, हे ऐकताच हनीफाचे वडिल घाबरले. पोलीस स्टेशनमध्ये प्रवेश करताच, समोर मुलगी आणि पत्नीला पाहून ते गोंधळले. सर्व हकिकत पोलिसांनी त्यांना सांगितली. नोकरी गेल्यामुळे पैशाअभावी शौचालयाचे काम अर्धवट असल्याचे त्यांनी सांगितले. तथापि,  हनीफाचा आपल्याला अभिमान असल्याचे त्यांनी कबूल केले. हनीफाच्या आग्रहाने प्रभावीत झालेल्या अंबुर नगरपालिकेने स्वच्छ भारत अभियानाचे तिला ब्रँड ऍबँसिडर म्हणून जाहीर केले. शौचालय हे काही भूषण नाही. अथवा ते जीवनाचे सार्थकही नाही. मुख्य मुद्दा उघडय़ावरील विष्ठेचा तसेच स्वच्छता व आरोग्याच्या सवयी सुधारण्याच्या आहे. अजूनही महिलांना शौचालयाला जाण्यासाठी अंधार पडण्याची वाट पहावी लागते. दिवसभराच्या या कुचंबणेमुळे त्यांच्या काय यातना असतील व त्यानंतर त्यांच्या आरोग्याचे काय होत असेल, याचा विचार केल्यास गांभीर्य लक्षात येईल. शौचालय नाही, या एकमेव कारणापोटी कित्येक मुलींनी शाळा अर्धवट सोडावी लागली आहे, हे वास्तव आहे.  मुलींच्या शैक्षणिक गळतीमागे हे एक प्रमुख कारण आहे. हनीफा या व्यवस्थेचे प्रतीक आहे. पण तिने धैर्याने व कृतीने त्याला तोंड दिले. हनीफा देशाच्या उभरत्या पिढीचे प्रतिनिधित्व करते. याउलट छत्तीसगड येथील कुंवर बाई या 105 वर्षाच्या गरीब वृद्धेनेदेखील इतिहास घडवला आहे. ही वृद्ध महिला गेली 100 वर्षे बाहेर उघडय़ावर शौचाला बसत होती.  शौचालय बांधण्याच्या आग्रहापोटी कुंवर बाईने आपल्या सात बकरींची विक्री केली.  छत्तीसगडमधील धामत्री हा जिल्हा देशात प्रथम हागणदारीमुक्त झाला. वास्तविक हे श्रेय 105 वर्षाच्या कुंवर बाईकडे जाते. धामत्री जिल्हा हागणदारीमुक्त जाहीर करताना खुद्द पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनीदेखील वाकून नमस्कार करीत या माउलीचे चरणस्पर्श केले. इच्छा असेल तर मार्ग निघतो. या देशात स्वच्छतागृहापेक्षा मोबाईल फोनचे ग्राहक जास्त आहेत, हे फार मोठे दुर्दैव आहे. 2 ऑक्टोबर 2014 रोजी गांधी जयंतीच्या निमित्ताने ‘स्वच्छ भारत योजना’ जाहीर केली. 2 ऑक्टोबर 2019 पर्यंत देशात 1 कोटी 20 लाख शौचालये निर्माण करण्याचा सरकारचा संकल्प आहे.  हनीफाने हागणदारीमुक्तच्या दिशेने उचललेले पाऊल हे स्वच्छ भारत अभियानाला गती देणारी शक्ती आहे. गेल्या पाच वर्षात हागणदारीमुक्त अभियानाने चांगली प्रगती केली आहे. उघडय़ावर शौचाला बसण्याची संख्या 55 कोटीवरून 25 कोटीवर आली आहे.  वास्तविक देश 100 टक्के हागणदारीमुक्त करण्यासाठी आपल्या दृष्टिकोनात व वर्तणुकीत आमूलाग्र बदल करण्याची गरज आहे. दृष्टिकोन आणि वर्तणूक हेच मोठे खरे लोढणे आहे. उद्दिष्ट केवळ शौचालय बांधण्याचे न ठेवता उघडय़ावर शौचास जाण्याची मानसिकताच पूर्णपणे बदलणे गरजेचे आहे.

    The post आणखी एक पाऊल स्वच्छतेकडे appeared first on तरुण भारत.

  • टाटा उद्योगसमूहाची गौरवशाली वाटचाल

    ‘जो देश लोखंड तयार करतो, त्याच्या हाती सोने येते’, विख्यात इतिहासकार व विश्लेषक थॉमस कार्स्पाले यांच्या या संक्षिप्त पण मोलाच्या विचारांनी प्रेरित होऊन जमशेटजी टाटांनी भारतात लोखंड उत्पादन कारखान्याची मुहूर्तमेढ रोवली. यासाठी त्यांनी अमेरिकेत प्रवास करून प्रथितयश उद्योजक-उत्पादकांशी चर्चा तर केलीच, शिवाय कारखान्याच्या उभारणीच्या सर्वेक्षणापासून तज्ञ मंडळींची मदत व मार्गदर्शन घेऊन आपल्या संपूर्ण प्रयत्नांना विशेष दर्जा अगदी सुरुवातीपासून प्राप्त करून दिला. यासाठी जमशेटजी टाटा यांनी मोठय़ा दूरगामी दृष्टिकोनासह जमशेटपूर म्हणजे त्यावेळच्या साकची या ठिकाणाची निवड केली. जमशेटजींच्या कल्पनेनुसार साकची हे मोठे आदर्श प्रकल्पस्थान होते. साकचीच्या उत्तरेला असणारा विशाल कोळसा साठा, दक्षिणेस असणारे विपुल मँगनीज व स्वातंत्र्यपूर्व काळात अद्ययावत बंदर असणारे कोलकाता जवळ असल्याने जमशेटजींनी मोठय़ा विचारपूर्वक साकचीला लोह उत्पादनाचा प्रकल्प उभारण्याचे ठरविले व त्यासाठी कसोशीने प्रयत्न सुरू केले. आपल्या प्रयत्नांच्या पहिल्या टप्प्यात जमशेटजींनी लोह उत्पादन क्षेत्रातील आर्क फर्नेसचे उत्पादन करणाऱया अमेरिकन, जर्मन, ब्रिटिश तज्ञ-सल्लागारांचे साहाय्य घेतले मात्र त्यांनी या विदेशी कंपन्यांसह काम करणाऱया पहिल्या फळीतील कर्मचारी म्हणून बंगाली व पारसी मंडळींची आवर्जून निवड केली. तंत्रज्ञान विषयातील प्रशिक्षित व पारंगत पारशी उमेदवारांना तांत्रिक-मेकॅनिकल विभागात अधिक जबाबदारीसह सामील करून घेतले. याशिवाय जमशेटजींनी आपल्या मुलांना पण या महत्त्वाकांक्षी प्रकल्पात सहभागी करून घेतले. दुर्दैवाने जमशेटजी टाटा आपल्या लोह कारखान्याची पूर्तता होऊन त्याला उत्पादक स्वरूपात पाहू शकले नाहीत. त्यांच्या दोराबाजी व रतनजी टाटा या दोन्ही मुलांनी त्यांचे हे काम मोठय़ा नेटाने व प्रयत्नपूर्वक स्वरूपात पुढे नेले. त्यांच्या या प्रयत्नातील एक लक्षणीय व महत्त्वाचा टप्पा म्हणजे तत्कालीन व्हाइसरॉय लॉर्ड च्लेमस्फोर्ड यांनी कारखाना भेटीच्या दरम्यान टाटांच्या त्या लोह कारखाना स्थळाचे जमशेटपूर असे मोठे सार्थ नामाभिधान केले. प्रकल्प उभारणीच्या संदर्भात सांगायचे झाल्यास कारखान्याची नोंदणी जरी 1907 मध्ये झाली तरी त्याची संपूर्ण उभारणी व कार्यान्वयन होऊन उत्पादन सुरू होण्यास 1912 साल उजाडले. कारखान्याची सुरुवातीची दीड लाख टन असणारी उत्पादन क्षमता आता 10 लाख टनांवर पोहोचली आहे. मुख्य म्हणजे ही प्रगती साधतांना कारखान्याच्या त्यावेळच्याच उपलब्ध असणाऱया 1700 एकर जागेचा पुरेपूर वापर करण्यात आला आहे. तंत्रज्ञान व उत्पादकता, संदर्भात जमशेटपूरच्या टाटा कारखान्याने आपले अव्वल स्थान सदैव कायम राखले आहे. 1700 एकर परिसराच्या कारखान्याच्या जोडीला 216 वर्ग कि.मी. परिसरात वसलेल्या जमशेटपूरची लोकसंख्या सुमारे 10 लाखावर आहे. एवढी मोठी लोकसंख्या व त्यानुषंगाने आवश्यक सुविधा पुरविणाऱया जमशेटपूरची नागरी प्रशासन-सुविधा व्यवस्था कुठल्याही नगरपालिका वा स्थानिक प्रशासन संस्थेद्वारा न चालविता टाटा उद्योग समूहाच्या माध्यमातूनच चालविली जाते. स्थानिक स्तरावर रहिवाशांसाठी स्वच्छ पाणी, रस्ते, वाहतूक नियंत्रण, शिक्षण, आरोग्यसेवा इ. व्यवस्था पण कटाक्षाने व अव्वल स्वरूपात राखल्या जातात. एवढेच नव्हे तर अखंड वीजपुरवठा हे तर जमशेटपूरचे नेहमीचेच वैशिष्टय़ ठरले आहे. टाटा उद्योग समूह, प्रकल्प आणि जमशेटपूरमधील टाटा कर्मीच नव्हे तर जन-सामान्यांशी पण परस्पर एकोप्याचेच नव्हे तर पिढय़ा न् पिढय़ांचे भावात्मक संबंध प्रस्थापित झाले आहेत. काही कुटुंबांमध्ये तर घरातील चार-चार पिढय़ांनी टाटा उद्योग समूहामध्ये आपली सेवाच नव्हे तर योगदान दिले आहे. या प्रदीर्घ व चिरकालीन संबंधांचा तेथील मंडळींना मोठा सार्थ अभिमान आहे. कामाला नि÷sची अशी पिढीजात जोड अर्थातच अजोड ठरली आहे. टाटा उद्योगसमूह आणि परिवाराच्या ऐतिहासिक वारशाची जपणूक व कायम स्वरूपी मांडणी करण्याचे काम पुण्याच्या टाटा स्मृती संग्रहालयात करण्यात आले आहे. टाटा उद्योग समूहातील कार्यरत कर्मचारी, नवागत उमेदवार, टाटा प्रशासन सेवा अंतर्गत दाखल होणारे अधिकारी या साऱयांना या टाटा केंद्र-संग्रहालयाला भेट देण्यासाठी विशेष स्वरूपात प्रोत्साहित केले जाते व मुख्य म्हणजे त्यामुळे ही मंडळी कायमस्वरूपी प्रभावित होतात. टाटा उद्योगाप्रमाणेच टाटा स्मृती संग्रहालयाने पण जागतिक स्तरावर केवळ नावलौकिकच नव्हे तर प्रति÷ाही प्राप्त केली आहे. या ठिकाणाला भेट देणाऱयांना टाटा उद्योगात काम करणारे कर्मचारीच टाटा आणि त्यांच्या यशोगाथा व उद्योग साम्राज्याची माहिती देतात. अनेकांसाठी ही माहिती केवळ माहितीपरच नव्हे तर प्रेरणादायीपण ठरते. या टाटा स्मृती संग्रहालयाची प्रमुख वैशिष्टय़े म्हणजे तिथे प्रामुख्याने जतन करण्यात आलेली पुरातन स्वरूपातील जेआरडींची केबिन, त्यांच्या वापरातील ऍश टे, स्टेशनरी यासारख्या वस्तू, पांढऱया रंगातील चामडी खुर्च्या, त्यांच्या वैमानिक परवान्याची प्रत, टाटांनी वयाच्या 77 व्या वषी केलेल्या कराची-मुंबई उड्डाणाच्या प्रेरक स्मृती या मानवी पैलू दर्शविणाऱया बाबी पण या स्मृती संग्रहालयाची आगळी वैशिष्टय़े ठरल्या आहेत. स्मृती संग्रहालयाच्या तळघरात जेआरडींच्या मानचिन्ह-पुरस्कारांची मोठय़ा कल्पकपणे मांडणी-राखण करण्यात आली आहे. यामध्ये जेआरडींना मिळालेल्या भारतरत्न शिवाय त्यांना मिळालेल्या सर्वोच्च फ्रेंच नागरी पुरस्कार, संयुक्त राष्ट्राचा पुरस्कार या बहुमोल राष्ट्रीय व आंतरराष्ट्रीय पुरस्कारांच्या जोडीलाच काही दुर्मीळ व बहुमोल कागदपत्रे, पत्रव्यवहार व छायाचित्रे-डीव्हीडींचा समावेश करण्यात आला असल्याने त्याला आवर्जून पहायला येणाऱयांची नेहमीच दाद लाभते. एखादा व्यापार-उद्योग विशेषतः कौटुंबिक स्तरावर सुरू करणाऱया उद्योगाला केवळ अधिकार वा साम्राज्य स्वरूपात न चालविता त्याला जर सामाजिक संदर्भासह व व्यापक जबाबदारीच्या भावनेतून चालविले तर त्याचा लौकिक राष्ट्रीय-आंतरराष्ट्राrय स्तरावर कसा वाढू शकतो व दीर्घकाळ कायम राहू शकतो याचे मूर्तिमंत उदाहरणच टाटा उद्योग समूहाने देशालाच नव्हे तर जगाला दाखविले आहे. दत्तात्रय आंबुलकर

    The post टाटा उद्योगसमूहाची गौरवशाली वाटचाल appeared first on तरुण भारत.

  • जात आवडे सर्वांना

    जातीची साहित्यातील बीजे आता एवढी इथे तिथे रुजायला लागली आहेत की छोटे छोटे जातीचे ग्रुप निर्माण होऊन सोशल मीडियावर सध्या साहित्यातील जातीचे समर्थक धुमाकूळ घालताना दिसतात.   आत्ताच देशातील काही निवडणूक निकाल जाहीर झाले. देशातील सत्ताधारी पक्षाला हार पत्करावी लागली. यानिमित्ताने संपूर्ण समाज जीवन ढवळून टाकणाऱऱया अशा निवडणुकींचा परिणाम व्यवस्थेवर कसा होतो, तसेच ज्या विचारांचा पक्ष सत्तेवर येतो त्याची विचारधारा तळागळापर्यंत कशी पोहोचते व त्यातून आजवर विचारावर ठाम राहणारा लेखक वर्गही कसा विचलित होतो हे पाहणे फारच उत्सुक्मयाचे ठरेल. 2014 साली भाजपप्र्रणीत सरकार देशात आले. त्यानंतर गेल्या चार वर्षात जातीय आणि धार्मिक तणाव निर्माण झाला. त्यात स्वतःला पुरोगामी म्हणवून घेणाऱयानाही आपली जात, आपला धर्म अतिशय प्रिय वाटू लागला. यातून मग विचारातून तज्ञान शिकविणारा साहित्यिक, सामाजिक कार्यकर्ता आणि ‘मी जातविरहित निधर्मी’ म्हणणाराही सुटला नाही. अर्थात हे अपवादात्मक घडत असले तरी त्याचा गांभीर्याने विचार करण्याची गरज निर्माण झाली आहे. कारण कधी नव्हे एवढी अलीकडल्या काळात साहित्य-संस्कृतीच्या राजकारणातही जातीची गणिते घातली जावू लागली आहेत. आणि साहित्यातही जातीचे राजकारण यशस्वी करणे हीच काहींची आता ओळख बनू लागली आहे. खरंतर साहित्यिक कसा विचार करतो म्हणजे तो कोणत्या विचारधारेचा आहे, यावरही त्याची ओळख ठरत असते. तो उजवा की डावा, तो पुरोगामी की परंपरावादी अशी ओळख निर्माण झाली की त्याचे, त्याचे या विचारधरेचे गट तयार होतात. मात्र आता डावे-पुरोगामी असे शब्द बदनाम करण्याचे एक कटकारस्थान व्यवस्थितपणे सुरू आहे आणि या कारस्थानाला प्रोत्साहित केले जाऊ नये, तसे केले तर या देशाची एकात्मता धोक्मयात येऊ शकते. हे ज्यांना माहित आहे असेही काही साहित्यिक आपण पुरोगामी आहोत, डावे आहोत ही स्वतःची ओळखही पुसली जाईल अशी कृत्ये करताना दिसतात. आणि यामागे त्यांचे निक्वळ साहित्यातील जातीचे राजकारण चालू आहे. आजवर ज्यांना उजवे उजवे म्हणून हिणवले जात होते त्यांच्या कृतीपेक्षा हा छुपा जातीय साहित्यिक अजेंडा अधिक धोकादायक आहे. कारण साहित्यिकांमध्येही अशा छोट्या छोट्या जातीच्या अस्मिता आणि त्याही पुरोगामी साहित्यिकांमध्ये रुजायला लागल्या की एका निखळ सांस्कृतिक वातावरणाला आतूनच नख लावण्याच्या प्रक्रियेला सुरुवात होत असते. अशा प्रवृत्तीतून साहित्यिक गुणवत्तेचा स्वीकार केला जात नाही. तर अशावेळी कोण आपला, कोण दुसऱयाचा यावरच समोरच्याची गुणवत्ता ठरविण्याच्या मानसिकतेत वाढ होत जाण्याची शक्मयता राहते. साहित्यच नाही तर आता बहुसंख्य कलाप्रकारात अशा घटना घडताना दिसतात. वास्तविक जात हे साहित्याच्या गुणवत्तेचे काही भांडवल कधी होऊ शकत नाही. पण जातीच्या आधारावर साहित्यासह अन्य कलाक्षेत्रात जो बाजार मांडला गेला आहे, त्यावरून जातीचा निकष लावून आपापल्या जातीतील माणसांना पुढे आणण्याचे काम सध्या जोरात होताना दिसते. म्हणजे जात हा शब्द कलाक्षेत्रात एमआरपी सारखा वापरला जाताना दिसतो. पण कलाक्षेत्रात जातीची एमआरपी लावून प्रत्येक कलाकृती विकली जात नसते. तसे झाले असते तर सर्व जातसमूहाच्या कलाकारांनी सर्व कला क्षेत्रात आपली गुणवत्ता सिद्ध केलेल्या आताच्या काळात विशिष्ट जात समूहाच्या हातात एखाद्या कलाकृतीची मक्तेदारी आली असती. तरीही जातीची ही साहित्यातील बीजे आता एवढी इथे तिथे रुजायला लागली आहेत की छोटे छोटे जातीचे ग्रुप निर्माण होऊन सोशल मीडियावर सध्या साहित्यातील जातीचे समर्थक धुमाकूळ घालताना दिसतात. यातूनच मग स्वतःच्या जातीचे काव्य ग्रुपही सोशल मीडियावर तयार करण्याची जणू स्पर्धाच लागलेली दिसते. वास्तविक कवी हा समाजाला नैसर्गिक जगणे जगायलाही प्रेरणा देत असतो. तो माणसातील भेद दूर करायला शिकवतो आणि आपल्या कवितांमधून जात-धर्म विरहित समाज, स्त्राr-पुरुष समान विचाराची शिकवणही देण्याचा प्र्रयत्न करत असतो. समतेच्या मूल्यांचा आग्रह धरतो आणि माणसापासून माणसाकडेच जाण्याची जाणीव करून देत असतो. मात्र स्वतःला बुद्धिवंत म्हणणारा काही कवीवर्ग नेणिवेच्या पातळीवर हे स्वीकारताना दिसत नाही. पुरोगामित्व म्हणजे नुसते बोलणे नाही तर त्यात कृतीला महत्त्व असते. पण काही कवी मात्र सोशल मीडियावर स्वतःच्या जातीचे ग्रुप तयार करून बाहेर मात्र पुरोगामित्वाचा वेगळा चेहरा घेऊन वावरताना दिसतात. कवीची मूल्यदृष्टी विशालच नाही तर ती मूलगामीही असायला हवी. मात्र सोशल मीडियावर जातीचे ग्रुप तयार करून आणि त्या ग्रुपवर आपापली जातच कशी श्रे÷ याबाबतच्या चर्चा रंगवल्या जात असल्याने त्यांचे साहित्यातील जाती समर्थनाचे छुपे राजकारणच उघड होत आहे! सत्तेचा उन्मादीपणा आणि राष्ट्रवादाचा अतिरेक यातून अल्पसंख्याकांनाच असुरक्षित वाटते असे नाही तर जात निहाय बहुसंख्य असणाऱया वर्गालाही असुरक्षित वाटत असते. मात्र अशाच काळात अशा जात वर्गातील लेखक कलावंताची खऱया अर्थाने कसोटी लागत असते. पण आजचा हा काळ असा आहे की सत्ताधरी राजकीय व्यवस्था जिथे जातीय संघर्ष, धर्मीय संघर्ष कमी करण्यासाठी  झटायला पाहिजे. तिथेच ती उघडपणे जातीय आणि धर्मीय अजेंडा  राबविणाऱयांना पाठबळ देताना दिसत आहे. आणि अशा राजकीय सत्ताधरी पक्षाच्या मातृ संस्थेला प्रणाम माणून काम करणाऱया इतर जातीय आणि धर्मीय संस्था समाजात वर्गीय तेढ अधिकाधिक निर्माण होईल अशी कृती करताना दिसत आहेत. असे हे आजचे वातावरण म्हणजे देशावरच फॅसीझमच संकट आहे. अर्थात 2014 नंतरच हे संकट कोसळले आहे असे नव्हे. तर ज्ये÷ विचारवंत डॉ साळुंखे यांच्या मतानुसार‘ अती उजव्या शक्तीनी देशाच्या सांस्कृतिक, सामाजिक, वैचारिक व आर्थिक क्षेत्रावर हळूहळू आपले वर्चस्व प्र्रस्थापित करायला प्रारंभ केला. त्याला आता पाव शतक लोटले आहे. आणि राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघ हा मुख्यत्वेकरून या अती उजव्या शक्तीचे प्र्रतिनिधित्व करतो. 2014 च्या लोकसभा निवडणुकीत संघाची राजकीय आघाडी असलेल्या भारतीय जनता पक्षाला निर्विवाद बहुमत मिळाल्यानंतर त्याने आपला फॅसिस्ट अजेंडा उघडपणे राबवायला सुरुवात केली आहे. भारतीय प्रजासत्ताकाची मूलतत्त्वे असलेल्या देशाच्या धर्मनिरपेक्ष व लोकशाही वीणेलाच यामुळे धोका तयार झाला आहे’. डॉ. साळुंखे यांचा हा इशारा लक्षात घेतला गेला असता तर आयुष्यभर संघ नि÷ा दाखवणाऱया साहित्यिकांना आजवर ज्यांनी झोडपून काढले असे काही स्वतःला पुरोगामी, पुरोगामी समजणारे साहित्यिकही आता स्वतःच्या जातीची साहित्यिक मोट या फॅसिझमच्या काळात बांधायला निघाले नसते. पण जातीच्या फायद्याने कलाक्षेत्रातही सुरक्षित राहता येते, जातीच्या फायद्याने मान-सन्मानही मिळवता येतो आणि जातीच्या फायद्याने जातीचे राजकारण करून राजकारणातही स्वतःची छबी मिरवता येते हेच ज्यांना करायचे आहे अशा साहित्यिकांना समाजात घडणाऱया कुठल्याच विघातक घटनांशी काहीही देणे-घेणे नसते! अर्थात कवी सुयेश भट यांच्या शब्दात या सगळय़ाचे वर्णन करायचे झाल्यास असे करता येईल. ‘माणसे नाहीत या देशात आता सांगतो जो तो स्वतःची जात आता’ अजय कांडर

    The post जात आवडे सर्वांना appeared first on तरुण भारत.

  • एक पैसा देऊ नका पाकला!’

    आतापर्यंत अब्जावधी डॉलरची मदत पुरवली. त्यांनी दहशतवाद काबूत आणण्यासाठी काहीसुद्धा केले नाही. दहशतवाद्यांना आश्रय देण्याचे थांबवले नाही. जोपर्यंत ते हे करत नाहीत, तोपर्यंत त्यांना एक डॉलरही देता कामा नये, असे परखड मत संयुक्त राष्ट्र संघटनेतील (युनो) अमेरिकेच्या कायम प्रतिनिधी निक्की हॅले यांनी मांडले. हॅले बाई आता ‘आउट गोईंग’ आहेत. म्हणजे त्या निवृत्त होणार नाहीत. अवघ्या 46 वर्षांच्या या महिलेने आपल्या कामाचा प्रभावी ठसा उमटवला आहे आणि आता त्या अमेरिकेचे राष्ट्राध्यक्ष डोनाल्ड ट्रम्प यांच्या मंत्रिमंडळात प्रवेश करणार आहेत. राष्ट्राध्यक्षांच्या निष्ठावंतांच्या यादीत वरच्या क्रमाचे स्थान असणाऱया हॅले बाईंनी हे मत व्यक्त केलेले असल्याने त्याचे प्रात्यक्षिकही तितकेच प्रभावी राहील, असे मानता येईल. गेली कित्येक वर्षे, किंबहुना पाकिस्तानच्या जन्मापासून अमेरिका त्याला मदत पुरवत आली. त्या मदतीच्या जोरावर पाकिस्तानच्या माध्यमातून आशियातील सत्ता समतोल साध्य करण्याचा अमे†िरकेचा हेतू होता. पाकिस्तानचा शेजारी आणि त्याला शत्रू मानणारा भारत हे प्रबळ राष्ट्र आहे. हे जाणल्यामुळे पाकिस्तानला मदत पुरवून भारत आणि त्याचा मित्र रशिया या दोघांनाही शह देण्याचा अमेरिकेचा अंतस्थ हेतू कधीच लपून राहिला नाही. पाकिस्तानला आतापर्यंत अमेरिकेने प्रचंड मदत पुरवली. तिची एकूण आकडेवारी वेगवेगळी आहे. एका भव्य पॅकेजमध्ये थोडेथोडके नाही तर 20 अब्ज डॉलर पुरवले. त्यापैकी जवळजवळ निम्म्या डॉलरची किंमत होईल इतकी शस्त्रास्त्रे आणि युद्ध साधने त्यात होती. ती कोणती होती पहा-रणगाडेविरोधी बॉम्ब, सागरावरील गस्तीची विमाने, युद्धोपयोगी प्रशिक्षणासाठी विमाने, शस्त्रूच्या विमानांचा मागोवा घेणारे रडार इत्यादी. शिवाय रोख रक्कम वेळोवेळी टप्प्याटप्प्याने दिली. आणि हे सगळे कशासाठी तर त्याची कारणे दोन-एक म्हणजे पाकिस्तानने दहशतवादाचा बीमोड करावा आणि दुसरे म्हणजे त्याला आपला प्रबळ शेजारी भारत याच्यासमोर ताठ मानेने उभे राहता यावे. पण झाले उलटेच. दहशतवादाचा बीमोड अजिबात झाला नाही आणि भारतापुढे ताठ मानेने उभे राहावे तर ‘कसाब’च्या खटल्यातून पाकिस्तान भारतविरोधी कारवायांचा पुरस्कार करत आहे, हे जगासमोर आले. तरीदेखील अमेरिका पाकिस्तानला मदत देतच राहिली. सध्याचे राष्ट्राध्यक्ष डोनाल्ड ट्रम्प यांचे शासन आले आणि त्यांनी एकूणच मुस्लिम राष्ट्रांसंदर्भात जे धोरण स्वीकारले त्याचा एक भाग म्हणून पाकिस्तानकडे वक्रदृष्टी वळली एवढेच! त्यातही पाकला मदत करायची नाही, असाही पवित्रा काही ट्रम्प यांनी सत्तेवर आल्या-आल्या घेतला नव्हताच! पाकिस्तानच्या मदतीसाठी ‘पॅकेज’ देण्याचा पायंडा ओबामापर्यंतच्या राष्ट्राध्यक्षांनी जपला तसाच ट्रम्पच्याही राज्यात पुढे चालत होता. साडेतीन अब्ज डॉलरच्या पॅकेजची तरतूदही झाली. परंतु पाकिस्तानला पुरवण्यात येणाऱया मदतीबाबत अमेरिकेच्या काँग्रेसनेच नाराजी व्यक्त केल्यावर गेल्या तीन महिन्यांपूर्वी म्हणजे सप्टेंबरमध्ये 30 कोटी डॉलरच्या मदतीचा हप्ता रद्द करण्यात आला. वर उल्लेख केलेली 20 अब्ज डॉलरची आकडेवारी आणि तपशीलसुद्धा काही वर्तमानपत्रांच्या वार्ताहरांनी इकडून तिकडून मिळवलेला नाही. तो सगळा दोन वर्षांपूर्वी अमेरिकेच्या ‘काँग्रेशनल रिसर्च’ अहवालातून स्पष्ट झाला आहे. त्यामुळे हॅले बाईसाहेबांना अमेरिकेची मदत वाया जात असल्याचा साक्षात्कार झाला असला तरी तो होण्यास इतका उशीर झाला हा मुद्दा उरतोच! असो! अमेरिकेच्या या निर्णयामुळे पाकिस्तानचे नवनिर्वाचित पंतप्रधान इम्रान खान यांच्या नाकाला मिरच्या झोंबल्या आहेत. पश्चिमेला स्टम्प ठोकून पूर्वेला असणाऱया भारतीय सरहद्दीपलीकडे जाईल, अशा ताकदीने चेंडू फटकावण्याच्या पवित्र्यात हा माजी पाक कर्णधार उभा आहे. अशा परिस्थितीत अमेरिकेने परस्पर चेंडू फेकून मागच्या मागे त्रिफळा उडवल्यामुळे खानसाहेब संतापले आहेत. पाकिस्तानच्या खांद्यावर बंदुका ठेवून शिकारी साधू नका, अशा अर्थाची विधाने ते करत आहेत. अफगाणिस्तान आणि दक्षिण आशियाबाबत आपले धोरण ट्रम्प यांनी जाहीर केल्यापासूनच इम्रानखानची अस्वस्थता वाढू लागली. अफगाणिस्तानातील अमेरिकन सैनिकांच्या हत्यांची जबाबदारी ट्रम्प महाशयांनी थेट दहशतवाद्यांवर टाकली आणि अशा दहतशवाद्यांना आश्रय देणारे राष्ट्र म्हणून पाकिस्तानचा उल्लेख करत मदतीचा ओघ थांबवण्याचा निर्णय घेतला. ‘वॉशिंग्टन पोस्ट’ या प्रतिष्ठित अमे†िरकन वृत्तपत्राला दिलेल्या मुलाखतीत इम्रान खान यांनी सांगितले की, दुसऱया कुणाबरोबर लढण्यासाठी तुम्ही आम्हाला मदत पुरवून बंदुका ठेवायच्या खांद्यासारखा आमचा वापर करणे रुचणार नाही. आम्हाला जी मैत्री अमेरिकेसोबत हवी आहे ती या स्वरुपातली नको! अफगाणिस्तानातील दहशतवादांतून उद्भवलेल्या रशियासोबतच्या लढाईचा संदर्भही पाकिस्तानी पंतप्रधानांनी दिला. या गोष्टीमुळे आमच्या नागरिकांची जीवितहानी आणि आमच्या देशातील पहाडी प्रदेशांचे नुकसान एवढेच होत नाही तर आमच्या प्रतिष्ठेलाही त्याने धक्का पोहोचतो! अशी मुक्ताफळे इम्रान खान यांनी एकामागोमाग एक चेंडू फटकवावे त्या थाटात उधळली खरी, पण त्यांना जी ‘राष्ट्रीय प्रतिष्ठा’ वाटते ती काय आहे, ते आंतरराष्ट्रीय नाणेनिधीकडून द्यावयाच्या दुसऱया एका मदतीच्या पॅकेजला होत असलेल्या विलंबावरुन स्पष्ट होईल. पाकिस्तान आर्थिक अडचणीत असल्याने 8 अब्ज डॉलरच्या मदतीचे पॅकेज नाणेनिधीकडून मंजूर करण्यात आले. नव्या वर्षाच्या 15 जानेवारी रोजी त्याचे वितरण व्हायचे आहे. परंतु बाह्य क्षेत्रातील संबंधामधील असमतोल (म्हणजे शेजाऱयांची संबंध) दूर करीत नाही तोपर्यंत ही रक्कम उभी करण्यास पुरवठादारांचा अर्थात बलाढय़ राष्ट्रांचा विरोध आहे. नाणेनिधी आणि जागतिक बँकेसारख्या आंतरराष्ट्रीय वित्तसंस्था नेहमीच अमेरिकेच्या प्रभावाखाली असतात, तेव्हा कसली मदत नि कसली प्रतिष्ठा? घर फिरले म्हणजे घराचे वासे फिरतात म्हणतात ना ते, असे! राजेंद्रप्रसाद मसुरकर,  9960245601

    The post एक पैसा देऊ नका पाकला!’ appeared first on तरुण भारत.

  • डॉ.नरेद्र दाभोळकर हत्या प्रकरणातील आरोपीला जामीन मंजूर

    ऑनलाईन टीम / पुणे : डॉ. नरेंद्र दाभोलकर हत्या प्रकरणातील आरोपी अमोल काळे, अमित दिगवेकर आणि राजेश बंगेरा यांना पुणे सत्र न्यायालयाने जामीन मंजूर केला आहे. सीबीआयने 90 दिवसात दोषारोपपत्र दाखल न केल्याने आणि सीबीआयचे वकिल आज अनुपस्थित असल्याने कोर्टाने जामीन मंजूर केला आहे. सीबीआयचे तपास अधिकारी दिल्लीतील कामांमध्ये व्यस्त आहेत त्यामुळे आम्हाला 20 डिसेंबरपर्यंत वाढीव मुदत द्यावी अशी मागणी सीबीआयकडून करण्यात आली होती. मात्र पुणे सत्र न्यायालयाने सीबीआयची मागणी फेटाळून लावली. तिघांच्या अटकेला 90 दिवस पूर्ण झाल्याने बुधवारी या तिघांच्या वकिलांनी जामिनासाठी कोर्टात अर्ज दाखल केला होता. अमोल काळे, अमित दिगवेकर आणि राजेश बंगेरा या तीनही आरोपींविरुद्ध यु. ए. पी. ए कायद्याअंतर्गत कारवाई करण्यात आली होती. दहशतवादी कृत्य केल्याचा आणि देशाविरुद्ध युद्ध पुकारल्याचा त्यांच्याविरुद्ध आरोप ठेवण्यात आला होता. त्यामुळे सीबीआयने दोषारोपपत्र दाखल करण्यासाठी केवळ एक अर्ज जरी दाखल केला असता तरी न्यायालयाने जामीन अर्ज फेटाळून लावला असता. मात्र सीबीआयकडून ते देखील करण्यात आले नाही. पुणे सत्र न्यायालयाने जामीन मंजूर केला असला तरी हे तीनही आरोपी लगेच तुरुंगातून सुटणार नाहीत. कारण अमोल काळे हा सध्या गोविंद पानसरे यांच्या हत्येप्रकरणी कोल्हापूर एसआयटीच्या ताब्यात आहे तर राजेश बंगेरा आणि अमित दिगवेकर हे दोघे गौरी लंकेश आणि एम. एम कलबुर्गी यांच्या हत्येप्रकरणी कर्नाटक एसआयटीच्या ताब्यात आहेत.

    The post डॉ.नरेद्र दाभोळकर हत्या प्रकरणातील आरोपीला जामीन मंजूर appeared first on तरुण भारत.

 majhapaper

 abpmajha